dinsdag 9 augustus 2011

(1) Een Goed Begin... Is Het Halve Werk!

Op deze plek ga ik mij richten op het kweken van biologische groenten en met name zal ik mijn ervaringen weergeven die mijn project in Norge hebben opgeleverd.


Neerzethal van de Groentenveiling

Het telen/kweken (wat is eigenlijk het verschil tussen deze twee?) van groenten, en met name het biologisch kweken ervan heeft sinds 2010 mijn volle aandacht gekregen. Meer dan elf jaar eerder liep ik rond met het idee om het telen van conventioneel, naar biologisch te trekken.
Destijds had ik het glastuinbouwbedrijf van mijn vader overgenomen en deed mijn uiterste best om de planten op een natuurlijke manier vrij te houden van plaag-insecten en plantenziekten.
Een strijd die we keer op keer verloren! Mijn groentenkwekerij stond tussen kassen waar bloemen geteeld werden, en als daar de gifspuit gehanteerd werd, dan kon ik op een effect wachten! Het is nooit hardop gezegd, maar het gebruik van gif in de bloementeelt heeft weldegelijk een nadelig effect op de natuurlijke gewasbescherming. Wellicht een vakterm die uitleg behoeft: hiermee wordt de bestrijding van plaag-insecten bedoeld die op een natuurlijke manier geschiedt. In mijn kassen werden met regelmaat hoeveelheden roofdieren uitgezet; insecten en spinnen. Deze rovers eten de plaag-insecten op of gebruiken die op een manier waardoor ze onschadelijk worden. Zo is er een sluipwesp die eitjes legt in het eitje van de witte-vlieg (een soort luis), en uit dat eitje komt dan een nieuwe sluipwesp.
Of het bacterie-preparaat die de rupsen 'ziek' maakten zodat ze stopte met eten... (inmiddels verboden heb ik mij laten vertellen...)
En dan was er ook nog het Lieveheersbeestje, die enorme hoeveelheden luizen per dag wist te verorberen.
Voor bijna elke plaag was wel een oplossing gevonden in een zogenaamde 'predator'.


Die manier van kweken was best 'werkbaar', echter bijna altijd tot een bepaald moment. De plaag wist het op de een of andere manier steeds van de belager te winnen. En dan was er geen andere keus dan chemisch in te grijpen om erger te voorkomen.
Destijds werd deze methode MBT (Milieu Bewuste teelt) genoemd, en had mijn steun omdat het onder de gegeven omstandigheden het maximaal haalbare leek.



Om helemaal zonder chemische middelen te werken had wel mijn voorkeur, maar leek mij niet erg realistisch!
Toch onderzocht ik in 1989 het overnieuw starten van een bedrijf die 100% natuurlijk zou kweken. Hierbij vond ik het vooral van belang dat ik uit de giftige omgeving van de 'bloementuinders' kwam. In Friesland ben ik wezen kijken en Berlikum leek mij wel een goede gemeente om mij in mijn ambitieuze plan te helpen. De gemeente gaf aan de nodige steun te kunnen bieden, en eigenlijk gingen er genoeg lichten op 'groen'. Er waren al biologische tuinders gevestigd, en ik kon zo bij die groep aansluiten, van ze leren.... enz...


Waarom ik het toch niet gedaan heb, is voor een deel het gebrek aan 'durf' en aan de andere kan het ontberen van financiële middelen om de boel door te starten en een mogelijke tegenvallen op te kunnen vangen, zonder meteen tegen een faillissement aan te lopen.        
Het gebeurde niet eerder dan in 2010, dat de plannen uiteindelijk weer nieuw leven ingeblazen kregen.


Door Placement geholpen, werd ik in contact gebracht met een gemeente in Telemark (Zuid Noorwegen) die op zoek was naar een groentenkweker die zijn produkten op een biologische wijze zou willen telen. Bijna alles klopte, en dus werd Drangedal mijn nieuwe thuishaven!


-

Geen opmerkingen:

Een reactie posten